गरीबांच्या ताटावर चर्चा, पण भ्रष्टांच्या तिजोरीवर मौन

Image
  गरीबांच्या ताटावर चर्चा, पण भ्रष्टांच्या तिजोरीवर मौन आजच्या समाजात एक विचित्र आणि वेदनादायक चित्र दिसते. गरीब माणसाला सरकारकडून काही किलो मोफत धान्य मिळाले, एखादी शिष्यवृत्ती मिळाली किंवा एखादी योजना मिळाली की लगेच काही लोक त्याला “फुकटखाऊ” म्हणू लागतात. पण दुसऱ्या बाजूला जनतेच्या पैशांवर डल्ला मारणारे, लाखो रुपयांचा पगार घेऊनही लाचखोरी करणारे अधिकारी आणि विकासकामांच्या नावाखाली कोट्यवधींचे कमिशन लाटणारे भ्रष्ट पुढारी यांच्याबद्दल मात्र समाजात तितक्याच तीव्रतेने चर्चा होताना दिसत नाही. गरीबांच्या ताटावर चर्चा होते; पण भ्रष्टांच्या तिजोरीवर मात्र मौन पाळले जाते. हीच आपल्या व्यवस्थेची आणि सामाजिक मानसिकतेची सर्वात मोठी शोकांतिका आहे. गरीब मदत घेतो, कारण परिस्थिती त्याला भाग पाडते एखादा शेतकरी दुष्काळामुळे उद्ध्वस्त होतो. एखादा मजूर रोजंदारी नसल्यामुळे उपाशी झोपतो. एखादी विधवा महिला, वृद्ध व्यक्ती किंवा बेरोजगार युवक शासनाच्या योजनेचा आधार घेतो. हे लोक मदत घेतात कारण त्यांच्याकडे पर्याय नसतो. त्यांना मोफत धान्य, शिष्यवृत्ती किंवा अनुदान ही चैनीची...

भारतातील शेती व्यवसाय: बाजारभाव जुगारासारखा का झाला? इतर देशांतही अशीच परिस्थिती आहे का?

Shramik Kranti – Garibon Ka Aawaz

 

शेतकरी चळवळ • लेख


लेखक: अरुण रामचंद्र पांगारकर,
श्रमिक क्रांती – गरीबांचा आवाज • प्रकाशित:

भारत हा कृषीप्रधान देश आहे — पण आपल्या शेतकऱ्यांना मिळणारे बाजारभाव अनेकदा अगदी जुगारासारखे बदलतात. एक दिवस भाव वाढतात, दुसऱ्याच दिवशी कोसळतात; परिणामी शेतकरी अनिश्चिततेच्या दलदलीत सापडतो.

भारत: अस्थिर बाजारभावांची मुख्य कारणे

  • एमएसपी जाहीर, पण प्रत्यक्ष खरेदी कमी: सरकार MSP (किमान आधारभाव)जाहीर करते; परंतु प्रत्यक्षास गहू व तांदूळ वगळता इतर पिकांसाठी मोठ्या प्रमाणात खरेदी होत नाही.
  • दलाल व खरेदीदारांचे एकाधिकार: ग्रामीण बाजार विखुरलेले असल्याने शेतकऱ्यांना परस्पर कमी पर्याय मिळतात.
  • साठवण व प्रक्रिया सुविधांचा अभाव: कोल्ड स्टोरेज आणि प्रक्रिया यंत्रणा नसल्याने पीक तात्काळ विकावे लागते.
  • हवामानातील अनिश्चितता: पाऊस, दुष्काळ, तसेच अतिवृष्टी किंवा गारपीट यामुळे उत्पादनात दरवर्षी बदल.

इतर देशांशी तुलना — कोण कसा सुरक्षित ठेवतो?

खालील सारणी आणि मुद्दे तुम्हाला भारताची तुलना समजण्यास सोपी करतील:

देश भाव चढउतार शेतकरी संरक्षण परिणाम
भारत खूप जास्त कमी अस्थिर उत्पन्न
अमेरिका मध्यम इन्शुरन्स, सबसिडी, फ्युचर्स मार्केट वापरून मजबूत उत्पन्न स्थिर ठेवण्यास मदत
कॅनडा खूप कमी सप्लाय मॅनेजमेंट (दूध इ.) व सहकारी शक्ती भाव स्थिर
युरोप (EU) कमी CAP सारखी मजबूत धोरणे सरकारी अनुदानामुळे शेतकरी सुरक्षित
चीन मध्यम किमान खरेदीभाव व सरकारी हस्तक्षेप भारतातील तुलनेत अधिक नियंत्रण

भारतासाठी व्यावहारिक उपाय (तत्काळ वापरता येतात)

  • FPO (शेतकरी उत्पादक संस्था)/ सहकारी (Group selling): शेतकरी एकत्र काम करून चांगला भाव मिळवू शकतात.
  • वेअरहाऊस रसीद योजना वापरणे: पीक तात्काळ विकण्यापेक्षा साठवून नंतर उच्च भावात विकणे शक्य होते.
  • कॉन्ट्रॅक्ट फार्मिंग: काही पिकांसाठी हमीभाव मिळतो — धोका कमी होतो.
  • डिजिटल बाजारपेठा आणि भाव-अपडेट: e-NAM, Agmarknet सारखी सेवा भावाची माहिती देतात आणि थेट बाजार जोडतात.

निष्कर्ष

भारतात भाव अस्थिरता तुलनेने जास्त आहे कारण संरक्षणात्मक धोरणे, बाजारी रचना आणि साठवण व्यवस्था मर्यादित आहे. इतर विकसित किंवा नियोजित अर्थव्यवस्थांमध्ये जरी भाव बदलत असले तरी शेतकऱ्यांना संरक्षण व समर्थन मोठ्या प्रमाणात उपलब्ध असते, ज्यामुळे त्यांचे उत्पन्न तुलनेने स्थिर राहते.

लेखक: अरुण रामचंद्र पांगारकर,            

श्रमिक क्रांती – गरीबांचा आवाज

• तुम्हाला हा लेख उपयुक्त वाटला? खाली कमेंट करा आणि तुमच्या अनुभवांना सामायिक करा.

टॅग: शेती, शेतकरी, MSP, FPO, commodity-prices

Comments

Popular posts from this blog

✍️ अखेर अवतरली गंगा; शिवपिंडीवरील रक्ताभिषेक पावन झाला लोकप्रतिनिधींच्या भगीरथ प्रयत्नांना यश

Poisoned Food, Rising Cancer and Chemical Farming: This Is Not Just a Mistake, It Is a Crime